Bonifatiusbron
Een legende
Over het ontstaan van de bron zijn verschillende legenden
in omloop. De ene vertelt van het paard van Bonifatius, dat met zijn
been op de grond stampte, waarna het water uit een wel tevoorschijn
kwam.
Het verhaal uit de Latijnse levensbeschrijving van Willibald
vertelt dat deze bron, waaruit zoet water welde, op wonderlijke wijze
ontdekt werd tijdens het opwerpen van de terp kort na de moord. De prefect
Abba, die namens de Frankische koning Pippijn de werkzaamheden leidde,
reed met zijn gevolg om de heuvel heen. Het paard van één
van hen zakte plotseling in de weke bodem weg; toen het met vereende
krachten eruit getrokken was, welde zoet water op.
Een andere legende luidt dat Bonifatius - op zoek naar zoet water - met zijn bisschopsstaf op de grond tikte en daar op dat moment een bron ontstond. De bron is eeuwenlang heel belangrijk geweest voor de watervoorziening van Dokkum; de bierbrouwerijen bijvoorbeeld profiteerden van het heldere en vooral schone water uit de Fontein (bron).
Opnieuw ontdekt
Van oudsher werd aan de bron ook geneeskrachtige werking toegeschreven. In 1990 kwam dit extra in de publiciteit toen een kind in het water werd gedompeld en daarna op niet verklaarbare wijze plotseling haar kinkhoest kwijt was.
Sindsdien hebben heel veel mensen 'heil ervaren' en 'kracht geput' door
met het water in aanraking te komen.
Vanaf 1993 is de bron door een buizensysteem binnen de omheining van
het Bonifatiuspark gebracht.
Aan de kunstenaar F. Ram te Hogebeintum werd gevraagd, in en rond de waadplek, de kracht van het water en de figuur Bonifatius uit te beelden. Hij deed dit door het aanbrengen van een zonnewijzer en een wereldbol. Ook is er toen een voorziening aangebracht om op eenvoudige manier bronwater te tappen.
